بعهد معهود إليّ من رسول اللَّه صلى الله عليه وآله ، أخبره به جبرائيل عن ربّ العالمين عزّ وجلّ ، « 1 » وأمّا قول اللَّه عزّ وجلّ « 1 » : « ولن يجعلَ اللَّهُ للكافرينَ على المُؤمنينَ سَبيلًا » ، فإنّه يقول : « 2 » لن يجعل اللَّه « 3 » لكافرٍ على مؤمنٍ حجّة ، ولقد أخبر اللَّه عزّ وجلّ عن « 4 » كفّار قتلوا « 5 » النّبيِّين بغير الحقّ « 5 » ومع قتلهم إيّاهم لَنْ يجعل « 6 » اللَّه « 3 » لهم على أنبيائه عليهم السلام سبيلًا من طريق الحجّة . « 7 »

--> ( 1 - 1 ) [ في الصّافي وكنز الدّقائق وتظلّم الزّهراء : « فأمّا قوله عزّ وجلّ » ، وفي نور الثّقلين : « وأمّا قوله عزّ وجلّ » ] . ( 2 ) - [ زاد في البحار والعوالم : « و » ] . ( 3 - 3 ) [ لم يرد في نور الثّقلين وكنز الدّقائق ] . ( 4 ) - [ البحار : « من » ] . ( 5 - 5 ) [ الصّافي : « نبيّين بغير حقّ » ] . ( 6 ) - [ البحار : « لم يجعل » ] . ( 7 ) - از ابوصلت هروى مروى است كه گفت : به حضرت رضا عرض كردم : « يا بن رسول اللَّه ! در شهر كوفه قومي هستند كه ادّعا مىكنند كه در نماز پيغمبر صلى الله عليه وآله سهو واقع نمىشد . » فرمود : « دروغ گفتند . خدا آنان را لعنت كند ! همانا كسى كه سهو نمىكند ، خدايى است كه خدايى غير أو نيست . » من عرض كردم : « يا بن رسول اللَّه ! در ميان ايشان قومي هستند كه گمان مىكنند كه حسين بن علي كشته نشد ، بلكه حنظلةبن سعد شامي شبيه بر أو شد واورا كشتند وحسين عليه السلام بلند شد به سوى آسمان چنان كه عيسى ابن مريم عليه السلام به آسمان بلند شد وبه اين آيهء شريفه دليل مىآورند : « ولن يجعل اللَّه للكافرين على المؤمنين سبيلًا » . » [ يعنى ، ] هرگز خدا قرار نداده است راهى ( سلطهء ) مر كافران را بر مؤمنان . فرمود : « دروغ گفتند . غضب ولعنت خدا بر ايشان باد ! وكافر شدند به تكذيب ايشان پيغمبر خدا را در اخبار أو به اين كه حسين عليه السلام به زودى كشته خواهد شد . به خدا قسم كه حسين عليه السلام كشته شد وكساني كه بهتر از أو بودند ، چون أمير المؤمنين وحسن بن علي كشته شدند . ونيستيم ما أئمة مگر آن كه كشته شويم . وبه خدا قسم كه من به زهر كشته شوم به مكر وخدعهء كسى كه از براي من مكر مىكند . واين مطلب را من مىدانم به عهدي كه از رسول خدا صلى الله عليه وآله به سوى من معهود است كه جبرئيل از جانب پروردگار عالميان به آن بزرگوار خبر داده است . اما قول خدا : « ولن يجعل اللَّه للكافرين على المؤمنين سبيلًا » ، مقصود حق‌تعالى اين است كه مىفرمايد : خدا از براي كافر بر مؤمن حجتي قرار نداده است . يعنى ، كافر نمىتواند مؤمن را در دليل ايمان ، مغلوب كند واورا دليلي نباشد كه به سبب آن ظفر يابد . وبه تحقيق كه حق تعالى خبر داده است از كفارى كه كشتند پيغمبران را به غير حق وبا اين كه ايشان را كشتند ، خدا از براي ايشان بر پيغمبران خود راهى از راه حجت قرار نداد . » مصنف گويد : احاديثى كه در اين معنى روايت كرده أم ، در كتاب ابطال الغلو والتفويض ثبت وضبط كرده أم . أصفهاني ، ترجمهء عيون أخبار الرضا عليه السلام ، / 452 - 453